Dokończmy razem Ich Przerwany Marsz

"Był taki wrzesień..." 1939 - 2019Albumy"Był taki wrzesień..." 1939 - 2019

Rada Dzieci i Młodzieży Rzeczypospolitej Polskiej przy Ministrze Edukacji Narodowej RP wystąpiła z inicjatywą organizacji akcji pod nazwą: „Przerwany marsz…” – to symboliczne dokończenie 1 września 1939 roku, przerwanego, przez fakt wybuchu II wojny światowej, marszu do szkoły ówczesnej młodzieży. To wtedy życie Dzieci Wojny zostało trwale napiętnowane nieopuszczającym strachem, zatrzymanymi w pamięci obrazami okrutnej śmierci najbliższych. Dzisiejszy poranek – 2 września 2019r, 80 lat później, było niezwykłą okazją do tego, aby młodsze i starsze pokolenia mogły wspólnie przywitać nowy rok szkolny. Ten dzień to także wyraz naszego szacunku i wdzięczności dla żywego pomnika historii, jakim są Ludzie – mieszkańcy naszych wsi. W ten szczególny pierwszy dzień szkoły, wspólnie z babciami, dziadkami, a także osobami samotnymi, które mieszkają w naszym regionie i wywodzą się z pokolenia Dzieci Wojny uczestniczyliśmy w inauguracji roku szkolnego 2019/2020. W ten sposób w całej Polsce stworzyliśmy możliwość międzypokoleniowego dialogu, który był cennym doświadczeniem dla nas - uczniów. Wyjątkowym momentem, pełnym wzruszenia i łez pamięci było wspólne odśpiewanie Mazurka Dąbrowskiego, który towarzyszy Polakom od wielu lat. Nie pozwólmy im odejść - Polskim Dzieciom Wojny - bez należytego oddania hołdu i czci oraz stosownego podziękowania za ich życie, za to co zrobili dla Polski. Polskie Dzieci Wojny to nasze Babcie i nasi Dziadkowie, osoby urodzone przed zakończeniem II wojny światowej - ostatni świadkowie tamtych tragicznych dni. Mieliśmy dziś ogromny zaszczyt gościć na akademii Panią Helenę Deptę , Panią Irenę Wranik , Panią Hildegardę Okręt, Panią Reginę Sobeczko, Panią Ingrid Procek, Panią Rozwitę Wolnik, Pana Leona Wolnik , Panią Ernę Krentosz, Pana Józefa Krentosz i Pana Józefa Gawron. Z całego serca dziękujemy pokoleniu Dzieci Wojny za ich życie, za to co zrobili dla Polski mimo tego, że czas okupacji, który naznaczył ich dzieciństwo, z pewnością skruszył przekonanie o dobru drzemiącym w ludziach i sprawiedliwości dziejowej. Tak klamrą po 80. latach od tamtych dni otwieramy nasze ramiona wobec WaS, Kochani, , tych którzy mają poczucie odtrącenia, zapomnienia i zmarginalizowania zarówno w narracji okupacyjnej, jak i świadomości, co to znaczy być dzieckiem w czasie wojny. Zdajemy sobie sprawę, jak mocno w psychice dziecka utrwaliły się obrazy przemocy, czy śmierci, ale mimo wszystko przeżyliście, wytrwaliście. Dziękujemy. Uparcie wznosiliście fundamenty swojej egzystencji, która łaknęła normalności, bezpieczeństwa, nocy bez strzałów, snów bez koszmarów i łez. Dziękujemy. Kochani Dziadkowie, Pradziadkowie – świadkowie tamtych dni! – Dzisiejsze spotkanie z Wami to wspólne wołanie o Pokój na całym świecie!
To nasze wspólne NIE DLA SIANIA BURZ! Dla Was dziś Białe Róże, dla Was dziś piosenka "Rozkwitały Pąki Białych Róż..." DZIĘKUJEMY!


Fotokronika